KOSMOGRAM URODZENIOWY

10 lat kiedy zaczęto przygotowywać ją do roli władczyni. kolejne dziesięć lat później, tuż po wojnie, wbrew woli rodziny i niezbyt fortunnie wyszła za mąż, co też pokazuje typowy upór Byka w sprawach dlań najważniejszych, a więc kwestiach romantycznych i finansowych oraz skłonność do szalonych decyzji miłosnych charakterystycznych dla ważnej w jej kosmogramie Wenus w Rybach. Sześć lat później po niespodziewanej śmierci ojca została koronowana na królową. Jej 70-letnie królowanie jest drugim najdłuższym na świecie panowaniem zanotowanym w annałach historii.

Matryca trwałej władzy, czyli ziemska struktura, soft power i królewska aura Lwa

Elżbieta ma typowo karierowe, ułatwiające uzyskanie wysokiej pozycji połączenie praktycznej, celowej, ukierunkowanej na profity energii Słońca w Byku i Ascendentu w Koziorożcu oraz optymistycznej, królewskiej, wzbudzającej sympatię otoczenia i poddanych energii Księżyca w Lwie.

Słońce w Byku u władcy, który jest osobą stabilną, daje bardzo ciekawy efekt status quo trwającego wiele dekad, zwykle dłużej niż ktokolwiek, łącznie z zainteresowanym mógłby się spodziewać. Długowieczność jest zachwalana co najmniej od czasów starożytnego Rzymu jako jedna z ważnych cech władcy, który funduje swojemu krajowi jasne i niezmienne reguły gry, a wiec i powodzenie całego państwa, co rzeczywiście ilustruje panowanie Elżbiety II, Jana Pawła II, który również był solarnym Bykiem, a z historii króla Słońce i cenionego przez Rzymian przyjaciela Scypiona Afrykańskiego, króla Masynissy. Nota bene król Słońce, czyli Ludwik XIV formalnie rządził ponad 72 lata, jednak jego pierwsze 18 lat rządów były faktycznie w rękach regentów. Elżbieta II natomiast od początku panowania miał wszelkie prerogatywy w swoich rękach. Trzeba jednak oddać sprawiedliwość Ludwikowi, który jako władca absolutny miał o wiele większą władzę niż Elżbieta, więc były to zupełnie inne panowania.

Czy coś łączyło tych dwoje długowiecznych królów z różnych epok pod kątem astrologicznym? Tak! Obydwoje mają Słońca w znakach ziemskich, dające silne ciało i końskie zdrowie; Księżyce w znaku Lwa, dające królewską aurę, autorytet i sympatię poddanych, oraz silne pozycje Neptunów w horoskopach, które dawały im trudny do wytłumaczenia wpływ na otoczenie, określany jako „soft power”. A czemu napisaliśmy o osobach stabilnych? Ponieważ nie wszystkie Byki, jak zresztą i pozostałe znaki Zodiaku, wykazują zdrowie psychiczne. Najbardziej wyrazistym przykładem solarnego Byka, który co prawda planował tysiącletnią Rzeszę, ale panował zaledwie jeden obieg Jowisza, czyli dwanaście lat, jest Adolf Hitler.

Konserwacja status quo i ewolucja Koziorożca

Ta wieloletnie konserwacja systemu, trwania w niezmienionej lub bardzo wolno zmieniającej się postaci, jest zwykle krytykowana w trakcie panowania takich władców i ceniona w dłuższej perspektywie, w porównaniu z chaotycznymi, choćby przez porównanie rządami, które następują później. Elżbieta II, ze Słońcem i Księżycem w znakach stałych z pewnością pełniła rolę takiego niezmiennego faktora X, ze swoim przedwojennym sznytem, wartościami i cichą elegancją.

Znak Byka najbardziej z całego wiąże się Zodiaku ze stabilizacją, dbaniem o bezpieczeństwo i komfort materialny, a Ascendent w Koziorożcu czynił ją bardziej wymagającą i zorganizowaną. Jej styl, paradoksalnie coraz bardziej młodzieńczy, jeśli chodzi o kolorystykę, dobrze oddaje naturę Koziorożca, który w młodszym wieku zwykle prezentuje się najbardziej stosownie na świecie, a im jest starszy i więcej osiągnięć ma na koncie, tym bardziej czuje, ze może pozwolić sobie na pewną dozę ekscentryczności, co łączy się także z położeniem jej natalnego Księżyca.

Autokreacja jest bardzo ważna osób z Księżycem w Lwie. U Elżbiety ujawniał się w jej klasycznych, koziorożcowych w formie outfitach w żywych, wesołych, wnoszących świetlistą energię Lwa barwach. Księżyc w Lwie pogłębiał u Elżbiety tak potrzebę stałego kursu w życiu, jak i utrzymywania nieskalanego, pełnego godności, ale jednocześnie przyjaznego wizerunku. Świadczą o tym jej trwające całe życie, mimo burz, małżeństwo oraz niechętny stosunek do publicznego prania brudów rodzinnych, co było z jednym ze źródeł konfliktu z księżną Dianą, która nie chciała wejść w rolę rozpłodowej arystokratki pozbawionej prawa do własnego szczęścia i życia.

Operacja Jednorożec, czyli neptuniczny finał

Elżbieta II, mimo że za życia stąpała twardo po ziemi, jako posiadaczka mistycznej i romantycznej Wenus w Rybach i Księżyca w luźnej koniunkcji z Neptunem nie mogła odejść z tego świata bez filmowej metafizyki. Pamiętamy wszyscy jej występy w spotach promujących igrzyska olimpijskie w Wielkiej Brytanii z kinowym Jamesem Bondem i misiem Paddingtonem, ale to nie wszystko, jeśli chodzi o jej neptuniczną stronę.

Ciekawe są też jej losy po śmierci, które oddają tę niewielką, ale wyraźną sygnaturę znaku Ryb w jej kosmogramie, wnoszących energię „nie z tego świata”. Kiedy ogłoszono, że królowa zmarła, nad zamkiem w Windsorze pojawiła się podwójna tęcza, a jej oficjalny protokół pogrzebowy nazwano „Operacją Jednorożec”. Tak zamknęło się jej życie i obowiązki królowej, które przejęła po ojcu kilkadziesiąt lat wcześniej w domku na drzewie, kiedy w 1952 roku była na wakacjach z mężem w Nairobi.

Nota autorska

Prezentowane w tym dziale analizy urodzeniowe nie służą wydawaniu ocen moralnych. Jako astrolog wybrałam te osoby do przedstawienia albo jako ciekawe osobowości, albo jako dobre przykłady. Nawet jeśli ich decyzje życiowe są kontrowersyjne albo kompletnie mi z nimi nie po drodze, to jako profesjonalny astrolog zachowuję obiektywizm, zrozumienie i wynikającą z niego pewną dozę sympatii dla omawianych osób – tak samo jak do moich klientów. Każdy człowiek, tak jak jego horoskop, jest unikalny i ma swoją rolę do spełnienia. Podobnie jego świat wartości oraz unikalne warunki, możliwości i wyzwania, jakie stawia przed nim życie.